SELECCIÓN DE
LAS METAMORFOSIS DE OVIDIO
Libro I
I Orígenes del mundo. El caos (5-20). II Separación de los elementos (21-75). III Creación del hombre (76-88). IV Las cuatro edades (89-150). V Los gigantes (151-162). VI Licaón (163-252). VII El diluvio (253-312). VIII Deucalión y Pirra (313-415). IX La serpiente Pitón y Apolo (416-451). X Dafne se transforma en laurel (452-567).
Libro III
III Semele muere abrasada (253-315). IV Tiresias cegado por Juno (316-338). V Narciso hijo de Liríope (339-355). VI Narciso y Eco (356-510). VII Penteo desprecia los vaticinios de Tiresias (511-563). VIII Penteo y los marineros tirrenos (564-733).
Libro IV
II Píramo y Tisbe (55-168). III Venus y Marte (169-189).
Libro V
IV Ceres y proserpina (341-408).
Libro IX
I Aqueloo y Hércules (1-97). II Neso y Deyanira (98-133). III Muerte de Hércules (134-210). IV Licas (211-238). V Apoteosis de Hércules (239-272). VI Alcmena y Galantis (273-323). IX Biblis (418-665). X Ifis (666-797).
Libro X
I Orfeo y Eurídice (1-85). II Los árboles que se animan (86-105). III Cipariso (106-142).
Libro XI
Muerte de Orfeo (1-66). II Castigo de las Ménades (67-84).
Libro XIII
VI Memnón (576-599). VII Las Memnónidas (600-622). VIII Eneas en el palacio de Anio (623-642). IX Las hijas de Anio (643-674). X Las hijas de Orión (675-718). XI Escila y Caribdis (719-749). XII Acis, Galatea y Polifemo (750-897). XIII Glauco (898-968).
Libro XIV
I Escila y Circe (1-74). III La Sibila (101-153). IX Las Naves de Eneas (527-565). X Ardea (566-580). Eneas Indigetes (581-608). XIV. Tarpeya (772-804). XV Rómulo (805-828). XVI Hersilia (829-851).
Libro XV
VI Esculapio (622-744). VII Apoteosis de Julio César (745-870). VIII Epílogo.
SEGUNDO EJERCICIO DE TRADUCCIÓN-SEMESTRE 2010
Regii quidem iuuenes interdum otium conuiuiis comisationibusque inter se terebant. Forte potantibus his apud Sextum Tarquinium, ubi et Collatinus cenebat Tarquinius Egerii filius, incidit de uxoribus mentio. Cum primis se intendentibus tenebris peruenissent, pergunt inde Collatiam, ubi Lucretiam haudquaquam ut regias nurus, quas in conuiuio luxuque cum aequalibus uiderant tempus terentes, sed nocte sera deditam lanae inter lucubrantes ancillas in medio aedium sedentem inueniunt. Muliebris certaminis laus penes Lucretiam fuit. Ibi Sextum Tarquinium mala libido Lucretiae per uim stuprandae capit; cum forma tum spectata castitas incitat.
Paucis interiectis diebus Sextus Tarquinius inscio Collatino cum comite uno Collatiam uenit. Ubi, amore ardens, stricto gladio ad dormientem Lucretiam uenit sinistraque manu mulieris pectore oppresso “Tace, Lucretia”, inquit; “Sextus Tarquinius sum; ferrum in manu est; moriere, si emiseris uocem”. Tum Tarquinius [incipit pauidam mulierem] fateri amorem, orare, miscere precibus minas. Ubi obstinatam uidebat, Tarquinius addit ad metus dedecus: cum mortua iugulatum seruum nudum positurum ait, ut in sordido adulterio necata dicatur. Cum uicisset obstinatam pudicitiam, profectus inde Tarquinius ferox expugnato decore muliebri esset, Lucretia maesta tanto malo nuntium Romam eundem ad patrem Ardeamque ad uirum mittit.
Tito Livio, Ab urbe condita, lib. I, 57-8.
No hay comentarios:
Publicar un comentario